பெத்தி – திரைவிமர்சனம்

அடையாளமே இல்லாத ஒரு கிராமத்தின் கனவுகளையும், அங்கீகாரத்திற்காக போராடும் ஒரு இளைஞனின் விடாமுயற்சியையும் மையமாகக் கொண்டு உருவாகியிருக்கும் விளையாட்டு நாடகத் திரைப்படம் தான் ‘பெத்தி’.

இந்திய அரசின் பதிவுகளில்கூட இடம்பெறாத ஒரு பழங்குடியின கிராமத்தில் வாழும் மக்கள், தங்களுக்கான அடையாளம் மற்றும் அங்கீகாரத்தை பெற போராடி வருகிறார்கள். அந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்த ராம் சரண், விளையாட்டு மூலமாக சாதித்தால் தனது மக்களுக்கான அங்கீகாரத்தை பெற்றுத்தர முடியும் என்ற நம்பிக்கையுடன் பயணிக்கிறார். ஆனால் அவரது பாதையில் சதி, துரோகம், தோல்வி, எதிர்பாராத சோதனைகள் என பல தடைகள் குறுக்கிடுகின்றன. வெற்றியை நெருங்கும் தருணத்தில் விளையாட்டில் தொடர முடியாத சூழல் உருவாகினாலும், தனது இலக்கை கைவிடாமல் வேறு வழியில் போராடுகிறார். அவரது முயற்சி வெற்றி பெற்றதா, தனது மக்களுக்கான அடையாளத்தை பெற்றுத் தந்தாரா என்பதே படத்தின் மீதிக்கதை.

விளையாட்டு வீரருக்கான உடல்மொழி, உற்சாகம் மற்றும் தீவிரத்தை கச்சிதமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கும் ராம் சரண், தனது கதாபாத்திரத்திற்காக கடுமையாக உழைத்திருப்பது ஒவ்வொரு காட்சியிலும் தெரிகிறது. சமூக அங்கீகாரத்திற்காக போராடும் இளைஞனின் வலியையும், வெற்றிக்கான தாகத்தையும் உணர்வுபூர்வமாக வெளிப்படுத்தி ரசிகர்களின் கவனத்தை முழுமையாக ஈர்க்கிறார்.

ஜான்வி கபூர் வழக்கமான கமர்ஷியல் கதாநாயகியாக தோன்றினாலும், கதையின் மையத்துடன் அவரது கதாபாத்திரத்திற்கு பெரிதாக தொடர்பு இல்லை. இருப்பினும் தனது பங்கை குறையில்லாமல் செய்திருக்கிறார்.

குஸ்தி பயிற்சியாளராக நடித்திருக்கும் சிவ ராஜ்குமார், தனது கம்பீரமான தோற்றம் மற்றும் அனுபவம் மிக்க நடிப்பால் திரைக்கதைக்கு வலு சேர்க்கிறார். அவரது உடல்மொழி மற்றும் வசன உச்சரிப்புகள் கதாபாத்திரத்தை நம்பகமாக மாற்றியுள்ளன.

ஜகபதி பாபு, திவ்யேந்து சர்மா, பொமன் இரானி உள்ளிட்ட அனுபவம் மிக்க நடிகர்கள் தங்களது பங்களிப்பின் மூலம் படத்தை மேலும் செழுமையாக்கியுள்ளனர்.

ஆர். ரத்னவேலுவின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்றாக அமைந்துள்ளது. கிரிக்கெட், குஸ்தி, ஓட்டப்பந்தயம் உள்ளிட்ட விளையாட்டு காட்சிகள் அனைத்தும் பிரமாண்டமாகவும், பரபரப்பாகவும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

ஏ.ஆர். ரஹ்மானின் இசை படத்தின் உணர்வுகளுக்கு உயிர் கொடுக்கிறது. பாடல்கள் மனதில் நிற்கும் வகையிலும், பின்னணி இசை காட்சிகளின் தாக்கத்தை பல மடங்கு உயர்த்தும் வகையிலும் அமைந்துள்ளது.

நவீன் நூலியின் படத்தொகுப்பும், அவினாஷ் கொல்லாவின் தயாரிப்பு வடிவமைப்பும் படத்தின் தரத்தை உயர்த்துவதில் முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளன.

இயக்குநர் புச்சி பாபு சனா, வளர்ச்சி அடைந்துவரும் இந்தியாவில் இன்னும் அடிப்படை அடையாளத்திற்காக போராடும் சமூகங்கள் இருப்பதை வலுவாக பதிவு செய்திருக்கிறார். அதே சமயம், ஒரு விளையாட்டு வீரனின் வெற்றி தனிப்பட்ட சாதனையாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு சமூகத்தின் குரலாகவும் மாற முடியும் என்பதை உணர்வுபூர்வமாக சொல்லியிருக்கிறார்.

வழக்கமான விளையாட்டு படங்களைப் போல ஒரே போட்டியை மையமாகக் கொள்ளாமல், எந்த விளையாட்டாக இருந்தாலும் அதன் மூலம் தன்னை நிரூபிக்க போராடும் இளைஞனின் வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து திரைக்கதை அமைத்திருப்பது படத்திற்கு தனித்துவத்தை வழங்குகிறது. இதுவே ‘பெத்தி’யை மற்ற விளையாட்டு திரைப்படங்களிலிருந்து வேறுபடுத்தி நிறுத்துகிறது.

பிளஸ் பாயிண்ட்:

✔️ ராம் சரணின் அர்ப்பணிப்பான நடிப்பு
✔️ சமூக கருத்துடன் கூடிய வலுவான திரைக்கதை
✔️ பிரமாண்டமான விளையாட்டு காட்சிகள்
✔️ ஏ.ஆர். ரஹ்மான் இசை மற்றும் ரத்னவேலு ஒளிப்பதிவு

மைனஸ் பாயிண்ட்:

✘ ஜான்வி கபூரின் கதாபாத்திரம் முழுமையாக பயன்படுத்தப்படாதது
✘ சில இடங்களில் வழக்கமான கமர்ஷியல் அம்சங்கள்

மொத்தத்தில்: ‘பெத்தி’ வெறும் விளையாட்டு திரைப்படம் அல்ல; ஒரு சமூகத்தின் அடையாளத்திற்காக போராடும் மனிதனின் உணர்வுபூர்வமான பயணம். பிரமாண்டம், உணர்வு, ஊக்கம் ஆகிய அனைத்தையும் சமமாக வழங்கும் இந்த படம், “தி பெஸ்ட்” என்று சொல்ல வைக்கும் வலிமை கொண்டுள்ளது.